Και ναι...είμαι εδώ!!

Καλημέρα!! Να'μαι εδώ μετά από τόσο καιρό...χάθηκα, το ξέρω, μήνες έχω να ασχοληθώ με το blog! Πραγματικά δεν ξέρω πως πέρασε τόσος καιρός από την τελευταία μου ανάρτηση. Η κούραση από νέα πράγματα, κάποιες ιώσεις που περάσαμε οικογενειακώς κι ένα πάρτυ με απασχόλησαν αρκετά. Οπότε δεν υπήρχε διάθεση και έμπνευση! Ελπίζω να είστε όλοι καλά! Σας ευχαριστώ πολύ για τα mails, τα μυνήματα σας εδώ και στο FB. Σας χρωστάω φωτογραφίες από το πάρτυ, συνταγές, κλπ... 
Για την ώρα περιμένουμε την Άνοιξη, που δεν λέει να έρθει, να φτιάξει η διάθεση μας, μέχρι προχθές χιόνιζε! Οι φώτο που βλέπετε είναι κάποιες που έχω τραβήξει το προηγούμενο διάστημα! 
Ελπίζω να τα ξαναπούμε σύντομα και να μπούμε σε άλλο mood πια!! Ανοιξιάτικο και γιατί όχι καλοκαιρινό!!

Θέλω να γυρίσω τον κόσμο με ένα ποδήλατο!

 Σήμερα μου ήρθε έμπνευση να γράψω δυο λόγια για το ποδήλατο...με υπέροχες εικόνες! Το μόνο μέσο που χρησιμοποιώ πια και απολαμβάνω την κάθε στιγμή. Τις πρώτες μέρες η αλήθεια είναι ότι δυσκολεύτηκα, είχα πολλά χρόνια να ανέβω. Άντε να συνηθίσω το φρένο στο πετάλι, να μην ξεχνάω να κυκλοφορώ στους ποδηλατοδρόμους, να μάθω να κουβαλάω ένα παιδί 18 κιλών, τα ψώνια μου από την Λαϊκή ή το σούπερ μάρκετ. 
Σιγά σιγά συνήθισα να μην κουράζομαι από τα πρώτα 10 λεπτά, τώρα κάνω τις δουλειές μου πολύ γρήγορα, μπορώ να πάω όπου θέλω, η πόλη έχει παντού ποδηλατοδρόμους, κι όσο να'ναι μια ασφάλεια την έχεις. 
Πόσο ελεύθερος μπορείς να νιώσεις πάνω σε ένα ποδήλατο κάνοντας βόλτες!! Ειδικά όταν είναι δρομάκια ανάμεσα σε δέντρα, στα πάρκα, στις λιμνούλες, στα ποταμάκια. Βλέπεις την πόλη που ζεις με άλλη όψη! Όσο είναι καλοκαίρι φυσικά, τον χειμώνα θα δείξει αν θα βολέψει! Α ξέχασα θέλει άνετα ρούχα, μην νομίζετε ότι κυκλοφορώ σαν την κοπελιά με το κίτρινο φόρεμα!!χεχε 
Υπόσχομαι την επόμενη φορά να βγάλω εγώ μερικές φωτογραφίες να σας δείξω μια από τις βόλτες μου!

Το Create the Style και το Art nouveau magazine!

Αγαπημένοι μου followers, ήρθε η στιγμή για τα νέα που σας ανέφερα σε προηγούμενη ανάρτηση. Δεν είμαι συγγραφέας, φαντάζομαι το γνωρίζετε, ξεκίνησα αυτό το blog, γιατί ήθελα να συγκεντρώσω κάπου τις ιδέες, τις σκέψεις μου, πράγματα που μου αρέσουν, και να τα μοιραστώ με άλλους ανθρώπους. Ουσιαστικά το πάθος μου για την Διακόσμηση με οδήγησε εδώ. Δεν περίμενα ποτέ ότι το blog θα έχει τόση απήχηση και οι επαφές που δημιουργήθηκαν μέσω αυτού είναι εκπληκτικές, ειδικά όταν φέρνει απροσδόκητες ευκαιρίες. Μια τέτοια λοιπόν ευκαιρία, είναι η συνεργασία μου με την blogoφίλη Art Nouveau, στο e-magazine που δημιούργησε. Διακόσμηση,μόδα, ιδέες για καλή ζωή, τέχνες και πολλά πολλά ακόμη θα δείτε, περάστε μια βόλτα. Θα με βρίσκετε κι εκεί πλέον με άρθρα που ελπίζω να σας αρέσουν. Εύχομαι να το αγαπήσετε, όσο έχετε αγαπήσει κι αυτό εδώ το blog! 

Σας ευχαριστώ όλους για τα υπέροχα σχόλια σας,φυσικά και τους αναγνώστες που παρακολουθούν χωρίς να σχολιάζουν!

Η ιεροτελεστία της μετάβασης...

Σήμερα έχω να σας δείξω κάτι διαφορετικό...συνήθως δεν θέλω στο blog μου να κάνω τέτοιου είδους αναρτήσεις, το θεωρώ όμως αισιόδοξο μήνυμα δύναμης και ζωής, δείτε λοιπόν ένα πολύ γλυκό βίντεο από μια θαυμάσια Blogger, την Ashley από την Αμερική. Το blog της ξεχειλίζει από δημιουργία και χρώματα, το παρακολουθώ καιρό τώρα. Όμως εδώ και μερικούς μήνες αντιμετωπίζει τον καρκίνο, με απίστευτη δύναμη! Ξύρισε το κεφάλι της τραβώντας την με κάμερα, παρουσία της κόρης και του άντρα της! Είναι πολύ συγκινητικό!
Εδώ μπορείτε να δείτε λίγα λόγια που γράφει για το βίντεο, κι εδώ   για την ίδια.
Κι όχι μόνο αυτό, μία μέρα πριν ξύρισε το κεφάλι της και η μητέρα της Ashley, για συμπαράσταση! Μπορείτε να δείτε εδώ το post της.
Στο χρονικό του καρκίνου όπως η ίδια περιγράφει, θα διαβάσετε πως έμαθε για τον καρκίνο, μέσω μίας εγκυμοσύνης. 


ΥΓ.Πιστεύω ότι όλα μέσα στην ζωή είναι,οι χαρές - οι λύπες...ελπίζω να μην σας μαύρισα, δεν ήταν αυτός ο σκοπός μου...

Ο Μπαμπάς μας!

Μια τέτοια μέρα θέλω να πω λίγα λόγια για τον μπαμπά της κόρης μου! Μπορεί να φανεί υπερβολικό αλλά τον θεωρώ τον καλύτερο μπαμπά του κόσμου!!
Θυμάμαι σαν τώρα όταν με πήρε τηλέφωνο από τον μικροβιολόγο να μου πει ότι "είμαστε έγκυοι"!!! Περίμενε με λαχτάρα να έρθει το κοριτσάκι που τόσο θέλαμε, ετοίμαζε το δωμάτιο της με αγάπη κι εγώ να προσπαθώ να βοηθήσω με την κοιλιά στο στόμα. Μέχρι να γεννηθεί η μικρή μας, χάζευε το έτοιμο δωμάτιο κάθε βράδυ!
Τα βράδια βλέπαμε απαραιτήτως Andrea Bocelli σε ένα τοπικό κανάλι για να "ακούει" το μωρό, όπως μου έλεγε κι όντως αυτό έκανε πάρτι μέσα στην κοιλιά μου!

Ήθελε να είναι στη γέννα μαζί μου, αλλά δεν επιτρεπόταν, με αποζημίωσε όμως μετά, 1 εβδομάδα στο μαιευτήριο κι έφυγε ελάχιστες φορές. Ασχολιόταν αποκλειστικά με το μωρό, το άλλαζε, το τάιζε, το έπλενε! Στο νοσοκομείο όλοι να μου λένε πόσο καλός μπαμπάς είναι, χωρίς υπερβολή άκουγα στους διαδρόμους να λένε "να αυτός είναι ο μπαμπάς που πλένει και προσέχει το μωρό του"!!
Τον πρώτο καιρό στο σπίτι, ένα βράδυ ξυπνούσε αυτός και τάιζε το μωρό, ένα βράδυ εγώ...ανέλαβε αποκλειστικά το μπάνιο του, σπάνια την κάνω εγώ 3 1/2 χρόνια τώρα. Φυσικά τα καθήκοντα του δεν σταματάνε μόνο στο μπάνιο, σε όλα συμμετέχει, μοιραζόμαστε την ανατροφή της κόρη μας!!

Ποτέ δεν αγχώνεται, πάντα με ηρεμία τα καταφέρνει και στις πιο δύσκολες στιγμές, δεν κουράζεται ποτέ μαζί της, φτιάχνει τις πιο απίθανες ιστορίες να της λέει. Της μαθαίνει συνέχεια καινούρια πράγματα κι έχει απίστευτη υπομονή. Της έμαθε να κολυμπάει στη θάλασσα με τα μπρατσάκια της από 16 μηνών, να την ρίχνει βουτιές κι η μικρή φυσικά να μην διαμαρτύρεται. Χαίρομαι που προσπαθεί να μην της κάνει συνέχεια τα χατίρια και ακολουθούμε μια κοινή γραμμή!
Τον ευχαριστώ για όλα όσα κάνει, είναι ο καλύτερος πατέρας και σύντροφος που θα μπορούσα ποτέ να φανταστώ!!
Και φυσικά η κόρη μου έχει μάτια μόνο για αυτόν!!

Κάπου εδώ όμως θα τελειώσω την ανάρτηση μου και θα σας δείξω την ζωγραφιά που ετοιμάσαμε για τον μπαμπά μας και του κάναμε έκπληξη, δεν θυμόταν καν τη γιορτή. 


Και ας μην ξεχνάμε ένας πατέρας είναι τόσο σημαντικός στη ζωή ενός παιδιού, όσο και μία μαμά!!

Ανοιξιάτικη βροχή!

Κυριακή σήμερα και βρέχει από το πρωί, μην φανταστείτε την έντονη βροχή της Ελλάδας, εδώ έχουμε το λεγόμενο shower!! Τι κι αν βρέχει όμως...κοιτάζω τις όμορφες τουλίπες μου και μου φτιάχνει η διάθεση!! Μου αρέσει να βλέπω τις σταγόνες στο τζάμι να κυλάνε... Χθες μια ζεστή και ηλιόλουστη μέρα που απολαύσαμε στο μπαλκονάκι μας και σήμερα βροχή...σουηδικός καιρός!!!

Οι μυστικοί επτά!!

Σας θυμίζει κάτι ο τίτλος? Αποκλείεται να μην έχει διαβάσει κάποιος έστω κι ένα βιβλίο από την περίφημη συγγραφέα Enid Blyton, όταν ήταν παιδί!!! Οι μυστικοί επτά, οι 5 φίλοι!!
Πόσο πολύ μου άρεσε να κάθομαι με τις ώρες να διαβάζω τις περιπέτειες αυτών των παιδιών...καλοκαιρινά απογεύματα παρέα με τους αγαπημένους μου ήρωες!! Ήθελα κι εγώ να κάνω λέσχη με τις φίλες μου και να λύνουμε μυστήρια. Που να βρεις τα μυστήρια όμως?
Και πως μου ήρθαν στο μυαλό οι μυστικοί επτά? Σήμερα τους σκέφθηκα, επειδή η μικρή μου τρελαίνεται για κρυψώνες, της αρέσει να κρύβεται στις σκιές των δέντρων και όπου αλλού μπορεί να χωθεί!! Κι εμείς το ίδιο όμως δεν κάναμε μικροί?
Φέτος οι πέντε φίλοι έγιναν 70 ετών και διάσημοι ειοκονογράφοι σχεδίασαν τα συλλεκτικά εξώφυλλα της σειράς!! Θα ήθελα να τα αγοράσω για την κόρη μου κάποια στιγμή!
Για πείτε μου λοιπόν, τα έχετε διαβάσει?

Μια ιστορία αγάπης!

Δεν γράφω συχνά στο blog μου προσωπικά πράγματα, ίσως γιατί δεν πιστεύω ότι είμαι καλή σε αυτό. Η διάθεση μου τον τελευταίο καιρό κινείται σε ρομαντικούς ρυθμούς, οπότε σήμερα θα σας διηγηθώ μια ιστόρια αγάπης. Σας πάω αρκετά πίσω, 11 χρόνια.

Οκτώβριος 2000,  ένα κορίτσι 21 ετών βρίσκεται σε ένα chat στο ίντερνετ τυχαία και αρχίζει να μιλάει με ένα αγόρι 23 ετών. Την μάγευαν οι ιστορίες του, τα λόγια του. Στη συνέχεια μιλούσαν για ώρες στο τηλέφωνο. Η φωνή εκείνου ακουγόταν στα αυτιά του κοριτσιού τόσο ήρεμη και γαλήνια.

Αποφάσισαν να συναντηθούν τον Ιανουάριο του 2001. Στιγμή που θα την θυμούντε για ΠΑΝΤΑ, αυτές τις 2-3 ώρες τις πέρασαν αγκαλιασμένοι σε ένα κατάμεστο αεροδρόμιο.
Κι ύστερα εκείνος χάθηκε για 2 μήνες...

Μια μαγική στιγμή που συνωμότησε το σύμπαν (όπως λέει κι ο Coelho), γράφουν και οι 2 την ίδια ακριβώς στιγμή από ένα email. Εκείνη για να μάθει τι πραγματικά συμβαίνει...Εκείνος για να εξηγήσει τους λόγους εξαφάνισης του.

Συναντιούντε πάλι (9.03.2001) κι από εκείνη την ημέρα είναι μαζί αχώριστοι κι αγαπημένοι.
7 Χρόνια μετά 11.03.2008 αποφασίσουν να παντρευτούν κι ένα χρόνο περίπου αργότερα έρχεται το μικρό τους θαύμα, ένα γλυκό κοριτσάκι!

Παρόλο που στη ζωή τους δεν είναι όλα ρόδινα, εκείνος κι εκείνη είναι ενωμένοι σαν μια γροθιά και προχωράνε μαζί μπροστά!

Αυτή η ιστορία, είναι η δική μου ιστορία αγάπης!!!
Αφιερώνω λοιπόν αυτή την ανάρτηση στον αγαπημένο μου για τα 11 υπέροχα χρόνια που μου έχει χαρίσει!